Ja, ik heb een maand lang niks meer gepost. Hoe komt dat? VAKANTIE! Ik ben twee weken naar Bretagne (Frankrijk) geweest, en ik had mijn laptop niet mee genomen. Daarom kon ik jammer genoeg niks doen. Ook heb ik een weekje niks gedaan, terwijl ik thuis was. Maar dat komt omdat ik ging logeren bij een vriendin en ik ging logeren bij mijn opie en omie. Maar vandaag heb ik wel wat voor jullie! Lees maar verder. Don't judge dit artikel, omdat het ballet is.
Vele weten het nog niet, maar ik hou van ballet. Het is een deel van mijn leven geworden. Ballet, modern, jazz... Ballet doe ik nu al 9 of 10 jaar. Ik zag dit bericht op girlscene.nl en dit past precies bij mijn verhaal over balletten. Lees en kijk maar!
'Beste kandidaat, bedankt voor je aanmelding bij onze ballet academie. Helaas ben je niet toegelaten. Je hebt niet de juiste voeten, achilespezen, de lengte van je torso en inval. Je hebt het verkeerde lichaam voor ballet en omdat je al dertien bent, ben je al te oud om toegelaten te worden.'
Dit is de afwijzing die het meisje in de video krijgt. Voor de duidelijkheid, Misty (die te zien is in de video) heeft nooit deze afwijzing gehad, maar het vat mooi samen wat zij gehoord heeft in haar balletcarrière.
Misty: 'Toen ik in de puberteit was, kreeg ik al deze dingen te horen. Er werd mij verteld dat ik niet het juiste lichaam had, dat ik langere spieren moest kweken, omdat ik er te gespierd uitzag, dat ik moest afvallen omdat mijn borsten te groot waren....'
En toch is Misty een soliste (ongeveer het hoogste wat je kan worden). Met deze video wil Misty laten zien dat als je droom in duigen is gevallen, je niet zomaar moet opgeven!
Dit verhaal lijkt om de mijne, omdat ik toen ik negen was, deed ik auditie voor het conservatorium Den Haag. Na een week wachten kreeg ik te horen dat ik een te korte achilespees had en dat ik X-benen heb. Tja... Ik ben niet toegelaten. Wel zeiden ze dat ik goed kon dansen.
Het bericht maakte mij verdrietig en ik wou stoppen met dansen. Ik dacht dat het afgelopen was, omdat ik geen ballerina kon worden. Mijn ouders waren trouwens wel blij dat ik door ging, want anders had ik op mijn negende uit huis gegaan :)... Maar toch steunde mijn ouders mij vol op en ze zeiden dat ik niet op moest geven en dat ik het later nog een keer zou gaan proberen. Nu nog steeds geniet ik elke dag als ik mag dansen en vergeet ik alle problemen. Ook zit ik in de selectie en mag ik zo'n 3 of 4 keer per jaar optreden voor lekker veel mensen. Vind ik dat erg? Neeeeee!! Op het podium voel ik mij thuis.
Maar of ik nog een keer auditie ga doen? Ik gok van niet. Ik heb andere dromen, zoals reisjournaliste te worden... Maar dansen blijft mijn hobby en ik ga het zeker niet opgeven!
Kusje,
Emma Sue
Geen opmerkingen:
Een reactie posten